PITANGA

Pitanga (Eugenia uniflora, ang. Pitanga lub Surinam cherry) jest to niewielkie drzewo do 7 m wysokie, rosnące w tropi­kach (Ameryka Południowa, Azja, Antyle), należące do ro­dziny Mirtowatych (Myrtaceae). Pochodzi z Brazylii i tamże jest często używane na żywopłoty. Spotyka się je w ogrodach przydomowych, począwszy od Argentyny aż do Florydy.

Wykształca kwiaty pojedyncze w kątach liści, kremowo- białe, 4-5-płatkowe. W Brazylii pitanga kwitnie dwa razy w roku ? we wrześniu i w styczniu, owoce zaś dojrzewają po upływie około 6 tygodni od kwitnienia, czyli w paździer­niku i lutym.

Owoce typu jagody mają średnicę około 2,5 cm, czasem aż do 4 cm. Są okrągławe, poprzecznie nieco spłaszczone, żebrowane (mają 8 żeber), barwy wiśniowej, ciemnoczer­wonej lub prawie czarnej. Kształtem przypominają turban, na którego dolnym końcu znajduje się pozostałość kielicha kwiatowego. Niekiedy barwa cienkiej skórki owocu i miąż­szu jest żółta, pomarańczowa lub różowa, w zależności od drzewa lub odmiany. W środku miąższu znajduje się jedno kuliste lub dwa półkuliste nieduże nasiona, podobnie jak owoc ? żebrowane. Miąższ jest bardzo soczysty, wyraźnie kwaśny, przypominający smakiem wiśnie, ale często ma żywiczny posmak. Na ogół ten posmak nie przeszkadza, u niektórych jednak odmian jest tak mocny, że aż przykry.

Owoce pitangi spożywane są na świeżo, a także używane do wyrobu dżemów, galaretek i soków. Soczysty i miękki miąższ smakuje najlepiej, gdy owoce są całkiem dojrzałe. Jeśli chcemy je ugotować, należy wyjąć uprzednio nasiona, które mogłyby nadać cierpki smak potrawie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.