SALAK

Salak jest owocem palmy ? Salacca edulis (Palmae) rosnącej w Azji Południowo-Wschodniej, szczególnie w Malezji oraz Indonezji.

Palma salakowa wygląda dość niezwykle i bardzo groź­nie. Jest bardzo niska, rozłożysta, prawie bez łodygi (pnia) i pełna bardzo ostrych cierni. Owoce ukryte są wewnątrz krzewu palmowego i bardzo dobrze chronione przez grube kolce.

Owoce są kuliste lub nieco wydłużone, przypominające kroplę łzy, dość duże, długości do 10 cm i średnicy do 8 cm. Skórka w ciemnym odcieniu barwy czerwonobrązowej po­kryta jest gładką, lśniącą łuską, jak skóra węża. Jest ona twarda, łykowata, lecz bardzo cienka i łatwa do usunięcia. Miąższ jest białawy o smaku od kwaskowatego do zupełnie słodkiego. Niedojrzałe owoce mają silnie ściągający smak, gdyż zawierają bardzo dużo tanin (garbników). Wnętrze owocu podzielone jest na trzy lub więcej komór nierównej wielkości, z których jedna jest wyraźnie większa i zawiera jedno duże nasienie.

Dojrzałe owoce mają konsystencję rzepy lub marchewki, lecz są dość smaczne i zjada się je na surowo. Na takich owocach skórka jest łamliwa i lekko oddziela się od miąż­szu. Nie są zbyt soczyste i dlatego często są podawane w ho­telowych restauracjach lub w samolotach czy pociągach, gdyż są łatwe do jedzenia i nie brudzą rąk czy ubioru. Owo­ce salaka można też dłużej przechowywać zanurzone w wod­nym roztworze soli i cukru lub zamarynowane w occie (ma­rynaty robi się głównie z owoców niedojrzałych). Salak różnie przyprawiony stanowi tradycyjne pożywienie miesz­kańców wysp Pacyfiku, a także chętnie zabierany jest w drogę przez muzułmanów pielgrzymujących do Mekki.

W tropikach napotkać można jeszcze inne gatunki palm rodzących smaczne owoce. Jednak ich znaczenie jest tylko miejscowe, nieraz bardzo wysokie, jak na przykład owoce palmy guilielmy (Guilielma edulis), rosnącej nad Amazonką. Palma ta ? wysokości do 15 m ? ma pień gęsto pokryty ostrymi kolcami (nikt się na nią nie wdrapie) oraz duże, do 5 kg, grona pomarańczowych owoców. Pojedyncze owoce mają wielkość i kształt jaja, okryte są czerwoną, czasem żółtą skórką. W środku znajduje się niewielkie nasienie (znane są też odmiany beznasienne).

Owoce guilielmy jada się tylko po ugotowaniu. Poma­rańczowy miąższ jest smaczny, słodkawy i bardzo pożywny (owoc zawiera aż 10% białka). Podobno żadna roślina uprawna nie daje z hektara takiego plonu białka co guilielma.

Jest to roślina uprawiana przez Indian południowo­amerykańskich od najdawniejszych czasów i dzisiaj nie istnieje już roślina macierzysta uprawianych obecnie od­mian. Wszystkie jednak mają bardzo duże znaczenie dla odżywiania się mieszkańców tropikalnych lasów południo­wej Ameryki.

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.