NASHI, CZYLI GRUSZKA JAPOŃSKA

Nashi to specjalny gatunek gruszy (Pyrus pyrifolia), rosnącej w Japonii, na Tajwanie, w Nowej Zelandii, Australii i Chile.

Jest to wysokie drzewo z rodziny Różowatych (Rosaceae) dostarczające dość dużych owoców (przeciętnie wielkości jabłka), o kształcie bardziej kulistym niż gruszkowatym. Skórka owocu jest gładka, żółtawa z pomarańczowo-czerwonawym rumieńcem, z drobniutkimi brązowymi punk­tami. Miąższ jest jasny, chrupiący i soczysty, nieco ziarnis­ty ? dlatego nashi bywa też nazywane ?gruszką piaskową”.

Owoce nashi spożywa się głównie na surowo, a smakują najlepiej, gdy są dobrze schłodzone. Smak chrupiącego miąższu przypomina wprawdzie gruszkę, jest jednak bardziej orzeźwiający i kwaskowaty. Również gdy owoc jest całkiem dojrzały, skórka pozostaje mocna, a miąższ twardy. Owoce nashi nie są tak wrażliwe na obtłukiwanie jak gruszki i mogą być przechowywane przez dłuższy czas w chłodni.

W Chinach, głównie w prowincji Seczuan, uprawia się także inne gatunki gruszek nashi, jak Pyrus serotina i Pyrus bretschneideri, dające owoce bardzo duże, dochodzące do 1 kg. Owoce te nie mają tak delikatnego, rozpływającego się w ustach miąższu, jak np. nasze bery. Jest on zawsze twardy, chociaż bardzo soczysty i słodki. Drzewa tych gatunków osiągają ogromne rozmiary i owocują przez 200 i więcej lat. Jedno drzewo może dać dwie tony owoców rocznie.

Natomiast w okolicach Kantonu uprawia się małe gruszeczki chińskie, bardzo twarde i kamieniste, tak że nie spo­sób ich jeść na surowo. Dlatego moczy się je najpierw co najmniej przez tydzień w słonej wodzie, następnie po wypłu­kaniu soli gotuje w bardzo gęstym syropie. Po wyjęciu z sy­ropu gruszeczki suszy się i nanizuje na bambusowy patyczek. Są wtedy ulubionym przysmakiem chińskich dzieci, a także dorosłych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.